Doświadczenie tymczasowości w narracjach młodych polskich emigrantów poakcesyjnych

Praca jest znakomitym przykładem analizy ważnego problemu badawczego, opartej na danych jakościowych uzyskanych w trakcie badań terenowych. Autor podejmuje temat ważny socjologicznie, a właściwie istotny i aktualny we współczesnych naukach społecznych i szerzej – w humanistyce. Jak autor radzi sobie z podjętym, ważnym ale i skomplikowanym problemem badawczym? Odpowiadając krótko, znakomicie. Recenzowana praca pod względem teoretycznym i metodologiczno-empirycznym lokuje się wśród najlepszych, jakie czytałem na ten temat w ostatnich latach.
W bardzo interesujący sposób autor odnotowuje bariery adaptacji, asymilacji, zadomowienia w sytuacji współczesnych polskich emigrantów europejskich. Ukazuje obie strony procesu „wchodzenia”, „wtapiania się” w społeczeństwo przyjmujące, badając te zjawiska z perspektywy nie tylko jednostki lecz również całych rodzin. Wskazuje na zagrożenia, jakie emigracja niesie dla więzi międzyludzkich, w tym dla więzi rodzinnej.

Książka Rafała Cekiery będzie stanowiła ważny i interesujący wkład do współczesnych badań nad migracjami; przyda się zarówno socjologom, jak i psychologom i kulturoznawcom.