SCID-5-CV jest półustrukturalizowanym wywiadem diagnostycznym dla klinicystów i badaczy przeznaczonym do diagnozy zaburzeń uwzględnionych w DSM-5®. Obejmuje zaburzenia z dawnej osi I – jest zaktualizowaną wersją SCID-I, uwzgledniającą zmiany wprowadzone w DSM-5 i obejmującą zakres diagnostyczny kluczowy z perspektywy praktyki klinicznej. Kolejne moduły wywiadu dotyczą: zaburzeń nastroju, zaburzeń psychotycznych, zaburzeń związanych z zażywaniem substancji, zaburzeń lękowych, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego i pourazowego zaburzenia stresowego (PTSD), ADHD i zaburzeń adaptacyjnych (por. spis modułów oraz tabela zawierająca pełen opis zakresu diagnostycznego SCID-5-CV).
Moduły SCID-5-CV:
- Rozmowa wstępna
- Karta podsumowania wyników
- Moduł A. Zaburzenia nastroju
- Moduł B. Objawy psychotyczne i towarzyszące psychozie
- Moduł C. Diagnoza różnicowa zaburzeń psychotycznych
- Moduł D. Diagnoza różnicowa zaburzeń nastroju
- Moduł E. Zaburzenia związane z zażywaniem substancji
- Moduł F. Zaburzenia lękowe
- Moduł G. Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne i pourazowe zaburzenie stresowe
- Moduł H. Zaburzenie z deficytem uwagi i nadaktywnością (ADHD)
- Moduł I. Przesiew w kierunku innych bieżących zaburzeń
- Moduł J. Zaburzenia adaptacyjne
Ustrukturalizowany Wywiad Kliniczny do Badania Zaburzeń według DSM-5 – Wersja kliniczna jest półustrukturalizowanym wywiadem diagnostycznym dla klinicystów i badaczy przeznaczonym do diagnozy zaburzeń uwzględnionych w DSM-5®.
Możliwe zastosowania:
- Pełny wywiad może być stosowany m.in. przy przyjęciu do szpitala psychiatrycznego lub w kontekście sadowym, by zapewnić pełną ocenę stanu psychicznego.
- Poszczególne moduły mogą być wykorzystywane w sytuacji obserwowania/zgłaszania przez pacjenta objawów charakterystycznych dla danej klasy diagnostycznej w celu potwierdzenia spełnienia kryteriów objawowych.
- Określone moduły mogą być użyteczne zwłaszcza przy różnicowaniu między zaburzeniami z określonej klasy diagnostycznej oraz przy wykluczaniu wpływu stanu
ogólnomedycznego (choroby somatycznej) lub substancji/leku.
- W badaniach naukowych, np. do doboru grupy badanych, do scharakteryzowania badanej grupy pod względem bieżących i minionych zaburzeń psychicznych.
- Do celów dydaktycznych (ćwiczenie umiejętności przeprowadzania wywiadów).
- Ćwiczenie umiejętności przeprowadzania wywiadów i rozpoznawania zaburzeń psychicznych.